Χωρίσαμε τη noir λογοτεχνία σε κάποιες βασικές κατηγορίες: Πρώτοι οι γεννήτορες του αστυνομικού μυθιστορήματος, τόσο χρονολογικά, όσο και υφολογικά: Από τον Conan Doyle μέχρι την Agatha Christie.

Μετά οι κλασικοί του είδους: Hammett, Chandler, Thompson, Macdonald και άλλοι. σημαντικός "κλάδος" του noir είναι το πολιτικό - κατασκοπευτικό μυθιστόρημα (Green, Ambler, Le Carre). Ακολουθούν οι Γάλλοι του neopolar με βασικό εκπρόσωπο τον Manchette.

Και τέλος, οι σύγχρονοι Αμερικανοί, Σκανδιναβοί, Αγγλοσάξωνες, Ανατολικοευρωπαίοι, Μεσόγειοι και λοιπές φυλές του κόσμου του noir. Η κατάταξη είναι αυθαίρετη, αφορά κυρίως γεωγραφικά κριτήρια, αλλά είναι ένας τρόπος να ταξιδέψει κανείς στο μαύρο μυθιστόρημα.

Κλεμμένες ψυχές

κλεμένες ψυχέςΟ Stuart Neville γράφει το τρίτο βιβλίο γύρω από τον επιθεωρητή Τζακ Λένον του Μπέλφαστ, μόνο που απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από το αρχικό και συγκλονιστικό πρώτο βιβλίο της σειράς. Γιατί τα «Φαντάσματα του Μπέλφαστ» δεν ήταν απλά μια εντυπωσιακή είσοδος του Μπέλφαστ στη σκηνή της αστυνομικής λογοτεχνίας, αλλά η εξαιρετική αφήγηση μιας noirιστορίας στο πλαίσιο των πολιτικών και κοινωνικών συγκρούσεων που καθόρισαν τη ζωή και την πραγματικότητα στη Β. Ιρλανδία τις τελευταίες δεκαετίες. Η ανατριχιαστική φιγούρα του Τζέρι Φέγκαν λείπει, και αυτό από μόνο του φέρνει το τρίτο βιβλίο της σειράς σε μειονεκτική θέση.

Με αυτά και με αυτά, δεν σημαίνει ότι οι «Κλεμμένες Ψυχές» είναι κακό, ή έστω μέτριο βιβλίο. Είναι πολύ καλή αστυνομική ιστορία, που έχει όμως την ατυχία να συγκρίνεται με τα «Φαντάσματα του Μπέλφαστ». Έχει την επιπλέον –για εμένα άτυχη- επιλογή να βγει από το πολιτικοκοινωνικό πλαίσιο του Μπέλφαστ και να μείνει ως μια ιστορία trafficking και serial killer με μικρές πινελιές από τη σύγκρουση Πιστών – Ρεπουμπλικάνων και πολιτικής/αστυνομικής διαφθοράς.

Η υπόθεση έχει να κάνει με την Γκάλια, νεαρή από την Ουκρανία με αξιοσημείωτες αντοχές, η οποία πέφτει θύμα ενός λιθουανικού κυκλώματος πορνείας στο Μπέλφαστ. Ο «πρώτος πελάτης» της πέφτει νεκρός από την ίδια, με κομμένο λαιμό. Η ατυχία είναι ότι πρόκειται για το μικρό αδελφό του Αρτούρας Στράζντας, επικεφαλής του κυκλώματος.

Οι δύο μπράβοι – νταντάδες του μικρού αδελφού του αφεντικού θέλουν να ξεφορτωθούν και το πτώμα και την κοπέλα, φοβούμενοι την οργή του αφεντικού, αλλά το ξεφόρτωμα στραβώνει και η Γκάλια ξεφεύγει. Ισχύει όμως στην περίπτωσή της το «από τη Σκύλα στη Χάρυβδη» καθώς πέφτει στα χέρια ενός παρανοϊκού θρησκόληπτου.

Το ένα πτώμα θα φέρει κι άλλα, καθώς ο Αρτούρας Στράζντας κυνηγά τους δύο μπράβους, χρησιμοποιώντας τον επαγγελματία φονιά Χέρκους. Η μητέρα Στράζντας, ψυχή της επιχείρησης, που προκαλεί φόβο ακόμη και στο γιό της, επιμένει για την πόρνη: Τη θέλει νεκρή. Τα όπλα του κυκλώματος είναι ισχυρά καθώς διαθέτουν πρόσβαση στα υψηλά κλιμάκια της αστυνομίας.

Την υπόθεση των δολοφονιών αναλαμβάνει ο Τζακ Λένον. Καθολικός αστυνομικός (πράγμα πρωτοφανές για τη Β. Ιρλανδία) από τη δεκαετία του 80, πρώην της Μαρί ΜακΚένα και πατέρας της μικρής Έλεν. Η Μαρί σκοτώθηκε κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης λογαριασμών μεταξύ του υπόκοσμου των Ρεπουμπλικάνων και του Τζέρι Φέγκαν, κι έτσι η Έλεν μένει μαζί με τον πατέρα της. Ο Τζακ Λένον πηγαινοέρχεται ανάμεσα στην κάθαρση και τη βρωμιά, έχοντας την Έλεν να τον τραβά από τη μια μεριά και το αμαρτωλό παρελθόν, τις τύψεις και την αστυνομική διαφθορά να τον τραβάνε από την άλλη.

Η διπλή αναζήτηση της Γκάλια, από τη μια του Χέρκους (για να τη σκοτώσει), από την άλλη του Λένον (για να τη γλυτώσει), θα οδηγήσει στη σωτηρία της και θα οφείλει πολλά στην αδάμαστη θέλησή της να ζήσει. Το τέλος θα έρθει με το συνήθη ολίγον χολιγουντιανό φινάλε που μας συνηθίζει ο Neville, αλλά και με νέα υπενθύμιση του βάθους και της έκτασης της διαφθοράς και των συγκρούσεων στο εσωτερικό της αστυνομίας.

Οι «Κλεμμένες Ψυχές» είναι μια γρήγορη και πολύ καλή αστυνομική ιστορία, στα πρότυπα των σύγχρονων θρίλερ. Χάνει συγκρινόμενη με την αρχική ιστορία των «Φαντασμάτων του Μπέλφαστ», άλλωστε τύποι σαν τον Τζέρι Φέγκαν ούτε εμφανίζονται συχνά στη λογοτεχνία, ούτε και πρέπει να εξαντλούνται. Κατά τα άλλα ο Stuart Neville κάνει πολύ καλά τη δουλειά του και όποιος διαβάσει τις «Κλεμμένες Ψυχές» δεν θα πάρει ανάσα.

Read more...
Subscribe to this RSS feed